هیچ کس برای من اشکی نریخت هرکه بامن بود ازمن می گریخت چند

روزی هست حالم دیدنیست حال من از این وان پرسیدنی نیست گاه بر

اسمان زل میزنم گاه ازحافظ برخود فال میگیرم.حافظ فالم را گرفت یک

غزل امد که حسابی حالم را گرفت:ما زیاران چشم یاری داشتیم خود غلط

بود انچه می پنداشتیم.

شب شد وغم با دل من گفتگو کرد مرا با چشمهایت روبرو کرد دلم می گفت

هرگز عاشقت نیست ولی دست دلم را گریه رو کرد

حالا من تک و تنها در کشتی عشق می نشینم یا به عشقت میرسم یا غرق

دریا میشوم

تو باعث شدی یه چیز رو بفهمم.بفهمم عشق یعنی چی...بفهمم دل کجاست...

بفهمم وقتی کسی عاشق میشه چه حالی داره...بفهمم درد عشق چیه حالا میدونم

میدونم عشق یعنی تشنگی .عشق یعنی نیاز.عشق یعنی التماس.عشق یعنی

خواستن وبدست نیاوردن عشق یعنی دویدن و نرسیدن ...

اره عشق یعنی انتظار کشیدن وهرگز نرسیدن....

گاه ارزو میکنم چند لحظه ای جای من باشی!دلت دل من باشه چشمانت

چشمای من باشه روحت رو ح من باشه تمام وجودت از من باشه انگاه

خواهی دید چقدر برای رسیدن به تو بی قراری میکنم!خواهی دید شبها و

روز ها از دوری تو اشک میریزم واحساس خواهی کرد که چقدر دوستت

دارم.گاه ارزو میکنم دوباره تورو در کنار خودم ببینم در چشمانت نگاه کنم

و بگویم این رسم عاشقیست....؟

انگاه که دلم به از غم و غصه به درد میاد و به یاد خاطرات شیرین با هم بودن

اشک میریزم ارزو میکنم یه بی وفا مثل خودت تو زندگیت بیاد و قلبت رو زیر

پا بگذاره تا بفهمی من چه دردی در سینه ام دارم.

حالا که تو بی احساس شدی دلت سنگ شده وبا عشق نمی سازی گناه من چیست؟

گناه من چه بود که منو رهایم کردی و به بهانه اینکه عشق وجود ندارد قید منو

زدی.گاه ارزو میکنم مرا باور کنی و دوایی را برای این قلب شکسته ام بیابی!

خیلی سخته از اونی که مدتها هم دردت هم زبونت هم دلت باشه جدا بشی....!

چگونه دلت اومد که با کوله باری از اومید وارزو هایی که با تو داشتم رهایم

کنی.اگه میدونستی با تو چه رویاهایی در دلم داشتم منو رها نمی کردی اگه

میدونستی واسه رسیدن به دستهایت چه کشیدم مرا نمی سوزاندی....

اگه می دونستی همه زندگی ام وجودم هستی ام تو بودی منو دربه در این دنیای

بی محبت نمی کردی...!گاه تنها ارزو میکنم چرخه روزگار بچرخد وتو همان

قلبی شوی که در سینه ام می تپد....